ความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณอุปทานตราสารหนี้รัฐบาลระยะยาวกับโครงสร้างอัตราผลตอบแทน = LONG-TERM GOVERNMENT SUPPLY AND THE TERM STRUCTURE OF INTEREST RATES.

Abstract

บทคัดย่อ งานวิจัยนี้ศึกษาถึงผลกระทบของปริมาณอุปทานตราสารหนี้รัฐบาลระยะยาว และระยะเวลาในการกู้ยืมเงินของรัฐบาลที่มีต่อรูปร่างโครงสร้างอัตราผลตอบแทน โดยศึกษาจากอัตราผลตอบแทนตราสารหนี้ชนิดไม่มีดอกเบี้ย ซึ่งในงานวิจัยนี้ จะเรียกว่า "อัตราดอกเบี้ย" อายุคงเหลือ 5 ปี, 10 ปี และ 15 ปี ทั้งนี้ข้อมูลปริมาณอุปทานตราสารหนี้รัฐบาลระยะยาวต่อผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ คำนวณจากมูลค่าหนี้คงเหลือ ของตราสารหนี้รัฐบาลที่มีอายุ ตั้งแต่ 10 ปีขึ้นไป ผลการศึกษาพบว่า ปริมาณอุปทานตราสารหนี้รัฐบาลระยะยาวต่อผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศเป็นปัจจัยที่มีผลต่อรูปร่างโครงสร้างอัตราผลตอบแทน โดยมีทิศทางความสัมพันธ์เชิงบวกซึ่งสอดคล้องกับงานศึกษาของ Greenwood and Vayanos (2014) ที่พบว่าอัตราดอกเบี้ยตราสารหนี้ระยะสั้นและปริมาณอุปทานตราสารหนี้ส่งผลต่ออัตราดอกเบี้ย โดยผลแตกต่างกันไปตามอายุคงเหลือ กล่าวโดยสรุปคือเมื่อรัฐบาลมีการก่อหนี้โดยการออกพันธบัตรรัฐบาลจะส่งผลให้อัตราดอกเบี้ยเพิ่มสูงขึ้น และจะส่งผลต่อตราสารหนี้ระยะยาวมากกว่าตราสารหนี้ระยะสั้น ซึ่งดูได้จากค่าสัมประสิทธิ์ ของแบบจำลองที่เพิ่มสูงขึ้น นอกจากนี้จากผลการศึกษายังพบตัวแปรอธิบายอื่นที่มีผลต่ออัตราดอกเบี้ยอายุคงเหลือ 5 ปี, 10 ปี และ 15 ปี ได้แก่ ผลต่างระหว่างอัตราดอกเบี้ยนโยบายไทยและอัตราดอกเบี้ยนโยบายสหรัฐอเมริกา, อัตราดอกเบี้ยเงินฝากประจำมากกว่า 2 ปีธนาคารพาณิชย์ไทย, อัตราเงินเฟ้อ และ ผลกระทบจากการดำเนินนโยบายผ่อนคลายเชิงปริมาณของธนาคารกลางสหรัฐอเมริกา